نقش هوش هیجانی معلمان در ایجاد جو روانی مثبت در کلاس درس

هوش هیجانی به عنوان توانایی شناخت، درک و تنظیم هیجانات در خود و دیگران، عاملی تعیین کننده در موفقیت حرفه ای معلمان فراتر از دانش تخصصی و مهارت های فنی تدریس است. پژوهش های متعدد نشان داده اند که جو روانی کلاس درس – شامل احساس امنیت، تعلق، اعتماد متقابل و حمایت عاطفی – تاثیر مستقیمی بر انگیزه، پیشرفت تحصیلی و سلامت روانی دانش آموزان دارد. با این حال، بسیاری از نظام های تربیت معلم عمدتا بر محتوای درسی و روش های تدریس متمرکز شده و از پرورش مهارت های هیجانی غفلت می کنند. این مقاله به روش مروری، ابتدا مبانی نظری هوش هیجانی (مدل های سالووی و مایر و گلمن) و ابعاد جو روانی مثبت را تبیین می کند. سپس راهکارهای عملی معلمان دارای هوش هیجانی بالا مانند تشخیص حالات هیجانی کلاس، مدیریت غیرتهاجمی تعارضات، استفاده از طنز مناسب و تشویق مبتنی بر تلاش را مرور می نماید. در بخش اصلی، چهار مکانیسم تاثیر شامل انتقال هیجانی، همدلی، خودتنظیمی و مدلسازی رفتاری تشریح می شود که نشان می دهد چگونه هوش هیجانی معلم به صورت غیرمستقیم و از طریق تغییر رفتار معلم و متعاقبا تغییر جو عاطفی کلاس عمل می کند. در ادامه، چالش هایی نظیر نبود آموزش های نظام مند، فرسودگی شغلی معلمان و دشواری سنجش هوش هیجانی مورد بحث قرار می گیرد. نتیجه گیری مقاله تاکید می کند که هوش هیجانی زیربنای اصلی جو روانی مثبت است و پیشنهادهایی از جمله گنجاندن آموزش هوش هیجانی در دوره های ضمن خدمت، ایجاد نظام پشتیبانی روانی برای معلمان و تمرین ذهن آگاهی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلمان ، جو روانی کلاس درس ، مکانیسم های تاثیر ، خودتنظیمی عاطفی ، همدلی آموزشی