چگونگی اثرگذاری دستیارهای هوشمند مدرسه ای بر تصمیم گیری آموزشی معلمان

چکیدهدستیارهای هوشمند مدرسه ای، به عنوان یکی از جلوه های عینی هوش مصنوعی در آموزش، در حال تغییر چشمانداز تصمیم گیری آموزشی هستند. این مقاله مروری با هدف تحلیل نظام مند چگونگی اثرگذاری این سیستم ها بر فرآیند تصمیم گیری معلمان تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد دستیارهای هوشمند از طریق مکانیسم هایی چون ارائه داده های تحلیلی شخصی شده، پیشنهاد منابع و راهبردهای آموزشی، خودکارسازی وظایف اداری و ارزیابی مستمر، مستقیما بر مراحل تشخیص، طراحی، اجرا و ارزشیابی تصمیم های معلمان اثر می گذارند. این اثرگذاری دو وجه متناقض نما دارد: از یک سو با افزایش کارایی، شخصی سازی و پشتیبانی مبتنی بر شواهد، به توانمندسازی حرفه ای معلم می انجامد و از سوی دیگر، خطرات بالقوه ای چون تضعیف قضاوت حرفه ای، ایجاد وابستگی فناورانه، تقویت سوگیری های الگوریتمی و کمرنگ شدن نقش شهود و تجربه انسانی را به همراه دارد. نتیجه گیری کلی مقاله بر این نکته تاکید دارد که اثرگذاری نهایی این فناوری ها نه ذاتی، بلکه وابسته به کیفیت طراحی انسان محور، شفافیت الگوریتمی، سطح سواد دیجیتالی انتقادی معلمان و چارچوب های اخلاقی حاکم بر پیاده سازی آن هاست. تحقق یک الگوی هم افزای انسان-ماشین در تصمیم گیری آموزشی، مستلزم بازاندیشی در آموزش معلمان، توسعه حکمرانی داده محور در مدرسه و تدوین راهبردهای یکپارچه است.کلیدواژه ها: دستیار هوشمند مدرسه ای، تصمیم گیری آموزشی، معلم، هوش مصنوعی در آموزش، تحلیل یادگیری، شخصی سازی، قضاوت حرفه ای، اخلاق فناوری.