بررسی اثرگزاری نقش هوش مصنوعی در یادگیری اشتراکی دانش آموزان ابتدایی

چکیدهدر سال های اخیر، ورود هوش مصنوعی به نظام های آموزشی توجه بسیاری از پژوهشگران و سیاست گذاران را به خود جلب کرده است. با رشد فناوری های هوشمند و گسترش ابزارهای دیجیتال، امکان ایجاد محیط های یادگیری تعاملی و مشارکتی فراهم شده است. با این حال، هنوز مشخص نیست که چگونه هوش مصنوعی می تواند تجربه یادگیری مشارکتی دانش آموزان در کلاس را بهبود بخشد و چه چالش ها و محدودیت هایی ممکن است در این مسیر وجود داشته باشد.یادگیری مشارکتی به عنوان رویکردی فعال و دانش آموزمحور، مستلزم تعامل مستمر بین اعضای گروه، تبادل ایده ها و حل مسائل به صورت جمعی است . در کلاس های سنتی، محدودیت های زمان، فضای فیزیکی و تعداد معلمان، توانایی ایجاد مشارکت فعال تمام دانش آموزان را محدود می کند. هوش مصنوعی می تواند با ارائه بازخورد فوری، تحلیل تعاملات گروهی و پیشنهاد فعالیت های بهینه، نقش تسهیل کننده و هماهنگ کننده گروه ها را ایفا کند.با وجود این مزایا، بررسی های موجود نشان می دهند که پیاده سازی هوش مصنوعی در کلاس های ایران با چالش های متعددی همراه است. کمبود زیرساخت های فناوری، محدودیت مهارت دیجیتال معلمان، مقاومت فرهنگی نسبت به تغییرات فناورانه و نگرانی های اخلاقی و حریم خصوصی، از مهم ترین موانعی هستند که می توانند تاثیر مثبت هوش مصنوعی بر یادگیری مشارکتی را محدود کنند . همچنین، بسیاری از پژوهش ها به بررسی فرصت ها و چالش ها پرداخته اند اما تاثیر واقعی و کمی هوش مصنوعی بر مشارکت دانش آموزان در فعالیت های گروهی کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است.کلمات کلیدیهوش مصنوعی، یادگیری مشارکتی، کلاس درس، تعامل گروهی، فناوری آموزشی