مدل سازی روابط بین سواد رسانه ای معلمان و کیفیت یاددهی–یادگیری در نظام هوشمند مدارس

در عصر تحول دیجیتال و گسترش مدارس هوشمند، نقش معلمان در بهره گیری موثر از رسانه ها و فناوری های آموزشی بیش از گذشته اهمیت یافته است. سواد رسانه ای معلمان به عنوان مجموعه ای از مهارت ها شامل دسترسی، تحلیل، ارزیابی و تولید پیام های رسانه ای می تواند بر کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری در محیط های آموزشی هوشمند تاثیرگذار باشد. هدف پژوهش حاضر مدل سازی روابط بین سواد رسانه ای معلمان و کیفیت یاددهی–یادگیری در نظام هوشمند مدارس است. این پژوهش با رویکرد کمی و روش توصیفی–همبستگی انجام شده و تلاش می کند الگوی ارتباطی میان ابعاد سواد رسانه ای و مولفه های کیفیت یاددهی–یادگیری را تبیین کند. جامعه آماری شامل معلمان شاغل در مدارس هوشمند بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد سواد رسانه ای و کیفیت یاددهی–یادگیری گردآوری شده است. برای تحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شده تا روابط مستقیم و غیرمستقیم میان متغیرها بررسی شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که سواد رسانه ای معلمان تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت یاددهی–یادگیری دارد و ابعادی همچون مهارت تحلیل پیام های رسانه ای، تفکر انتقادی، توانایی تولید محتوای آموزشی دیجیتال و مدیریت اطلاعات نقش مهمی در بهبود تعاملات آموزشی، افزایش مشارکت دانش آموزان و ارتقای اثربخشی فرایند یادگیری ایفا می کنند. همچنین نتایج بیانگر آن است که معلمانی که از سطح بالاتری از سواد رسانه ای برخوردارند، قادرند از ابزارهای فناوری آموزشی به صورت هدفمندتر استفاده کرده و محیط یادگیری تعاملی و خلاقانه تری در کلاس درس ایجاد کنند. در نتیجه، تقویت سواد رسانه ای معلمان می تواند به عنوان یکی از راهبردهای کلیدی برای ارتقای کیفیت آموزش در مدارس هوشمند مورد توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد. بر این اساس، طراحی برنامه های توانمندسازی حرفه ای برای معلمان در حوزه سواد رسانه ای و فناوری های آموزشی می تواند زمینه بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری و تحقق اهداف آموزش نوین را فراهم سازد.