بررسی تاثیر ۸ هفته تمرینات تناوبی شدید (HIIT) بر بهبود عملکرد قلبی عروقی، شاخص های التهابی و پروفایل لیپیدی در افراد دارای اضافه وزن

هدف این پژوهش بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات تناوبی شدید (HIIT) بر عملکرد قلبی عروقی، شاخص های التهابی و پروفایل لیپیدی در افراد دارای اضافه وزن بود. چاقی با افزایش چربی احشایی، التهاب مزمن درجه پایین و اختلال در متابولیسم لیپید همراه است و زمینه بروز بیماری های قلبی–عروقی را فراهم می کند. در سال های اخیر HIIT به عنوان یک مداخله کارآمد، کم هزینه و زمان گزیده برای بهبود شاخص های متابولیک معرفی شده است. در این مطالعه نیمه تجربی، ۳۰ دانشجوی دارای اضافه وزن (۲۰ تا ۲۵ سال) به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند. گروه آزمایش طی هشت هفته، سه جلسه در هفته تمرینات HIIT شامل ۱۰ تا ۱۸ تلاش یک دقیقه ای با شدت حدود ۹۰ درصد ضربان قلب ذخیره اجرا کرد. پیش و پس از مداخله، فشار خون، ضربان قلب، پروفایل لیپیدی (HDL، LDL، v-LDL، کلسترول و تری گلیسیرید)، CRP و IL-۶ اندازه گیری شد. داده ها با آزمون تی زوجی تحلیل گردید. نتایج نشان داد تمرینات HIIT تغییر معناداری در فشار خون میانگین سرخرگی ایجاد نکرد (P=۰.۶۶۲). ضربان قلب پس از مداخله افزایش معناداری یافت (P=۰.۰۰۰) که می تواند منعکس کننده فشار فیزیولوژیک کوتاه مدت ناشی از شدت بالای تمرین باشد. پروفایل لیپیدی به طور معناداری بهبود یافت و کاهش شاخص های چربی خون مشاهده شد (P=۰.۰۳۹). با این حال، شاخص های التهابی CRP (P=۰.۴۴۳) و IL-۶ (P=۰.۲۸۳) تغییر معناداری نشان ندادند. این یافته ها نشان می دهد که اثرات HIIT در دوره هشت هفته ای بیشتر در حوزه بهبود متابولیسم چربی و شاخص های عملکردی دیده می شود، در حالی که تعدیل التهاب ممکن است به مداخلات طولانی تر یا ترکیب تمرین با اصلاح تغذیه نیاز داشته باشد. به طور کلی، HIIT می تواند گزینه ای مناسب برای ارتقای سلامت متابولیک افراد دارای اضافه وزن باشد، هرچند بررسی آثار بلندمدت آن بر فاکتورهای التهابی نیازمند پژوهش های بیشتر است.

کلیدواژه ها:

تمرینات تناوبی شدید ، HIIT ، اضافه وزن ، عملکرد قلبی عروقی ، پروفایل لیپیدی ، LDL ، HDL ، تری گلیسیرید ، التهاب ، CRP ، IL ۶ ، سلامت متابولیک ، فعالیت بدنی ، دانشجویان