کیفیت بخشی آموزش مجازی دوره ابتدایی با بهره گیری از هوش مصنوعی: طراحی محیط های یادگیری شخصی سازی شده، تعاملی و روان شناختی سازگار برای دانش آموزان کودک

آموزش مجازی دوره ابتدایی، به ویژه پس از بحران جهانی کووید-۱۹، چالشی جدی در حفظ کیفیت آموزشی تبدیل شده است. دانش آموزان ابتدایی نیازمند تعامل مستقیم، حسی و عاطفی با محیط یادگیری هستند اما فضای مجازی اغلب ناقص در پاسخگویی به نیازهای روان شناختی، شناختی و عاطفی است. در حال حاضر، هوش مصنوعی (AI) به عنوان فناوریی پویا و تطبیق پذیر، نقشی کلیدی در ارتقای کیفیت آموزش مجازی دوره ابتدایی ایفا می کند. مقاله حاضر با روش تحلیل کتابخانه ای و مرور نظام مند ادبیات، به بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در شخصی سازی محتوا، پشتیبانی عاطفی، ارزشیابی پیوسته، طراحی محیط های بازی محور و پایش روان شناختی دانش آموزان ابتدایی می پردازد. نتایج نشان می دهد که سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی از جمله دستیاران هوشمند، سیستم های آموزشی تطبیقی و الگوریتم های تحلیل رفتار می توانند یادگیری مفاهیم درسی را بهبود بخشند و همچنین به شکل گیری مهارت های اجتماعی-عاطفی و عادات یادگیری پایدار نیز کمک کنند. در پایان، یک چارچوب جامع «آموزش مجازی هوشمند ابتدایی» (Smart Virtual Primary Education – SVPE) پیشنهاد می شود که بر پایه اصول روان شناسی رشد کودک و اخلاق فناوری طراحی گردیده است.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ابتدایی ، هوش مصنوعی ، کیفیت آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده ، دستیاران هوشمند