نقش تاب آوری هیجانی و انگیزه پیشرفت تحصیلی در پیش بینی و کنترل ختلال اضطراب اجتماعی دانش اموزان

مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش تاب آوری هیجانی و انگیزه پیشرفت تحصیلی در پیش بینی و کنترل اختلال اضطراب اجتماعی در دانش آموزان انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۰۰ دانش آموز (۵۵ دختر و ۴۵ پسر) بودند که از طریق روش نمونه گیری در دسترس و با استفاده از ابزارهای آنلاین و فضای مجازی انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه تاب آوری هیجانی کونور و دیویدسون (CD-RISC)، پرسشنامه انگیزه پیشرفت تحصیلی هرمنس (HERRMANS) و مقیاس اضطراب اجتماعی بک (LSAS) بود. یافته های توصیفی نشان داد که میانگین نمرات تاب آوری هیجانی در دانش آموزان در سطح متوسط، انگیزه پیشرفت تحصیلی در سطح بالا و اختلال اضطراب اجتماعی در سطح پایین تا متوسط قرار دارد.نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که تاب آوری هیجانی رابطه منفی و معناداری با اختلال اضطراب اجتماعی دارد (p < ۰.۰۰۱)، به این معنی که هرچه تاب آوری هیجانی دانش آموزان بالاتر باشد، سطح اضطراب اجتماعی آن ها کمتر خواهد بود. همچنین، انگیزه پیشرفت تحصیلی نیز رابطه منفی و معناداری با اختلال اضطراب اجتماعی نشان داد (p < ۰.۰۰۱)، که بیانگر این است که با افزایش انگیزه پیشرفت، اضطراب اجتماعی کاهش می یابد.در تحلیل رگرسیون چندگانه، مشخص شد که تاب آوری هیجانی و انگیزه پیشرفت تحصیلی هر دو به طور معناداری قادر به پیش بینی اختلال اضطراب اجتماعی هستند (p < ۰.۰۰۱). تاب آوری هیجانی با ضریب استاندارد شده بتا ۰.۵۵ و انگیزه پیشرفت تحصیلی با ضریب بتا ۰.۴۲، توانستند حدود ۶۰ درصد از واریانس اضطراب اجتماعی را تبیین کنند. این یافته ها نشان می دهند که تقویت تاب آوری هیجانی و افزایش انگیزه پیشرفت تحصیلی می تواند به عنوان راهبردهایی موثر در جهت کاهش و کنترل اضطراب اجتماعی در دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به عوامل روانشناختی فردی در کنار مداخلات آموزشی و حمایتی در محیط های آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، تاب آوری هیجانی ، انگیزه پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، فضای مجازی ، پیش بینی.