پیش بینی کیفیت زندگی بر مبنای خودکارآمدی و سخت رویی با میانجی گری سلامت معنوی در نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خودکارآمدی و سخت رویی روان شناختی در پیش بینی کیفیت زندگی نوجوانان با در نظر گرفتن نقش میانجی سلامت معنوی انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۵۰ نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه خودکارآمدی عمومی شرر، پرسش نامه سخت رویی روان شناختی کوباسا، پرسش نامه سلامت معنوی پالوتزین و الیسون، و پرسش نامه کیفیت زندگی نوجوانان (KIDSCREEN-۲۷) استفاده گردید. داده ها با بهره گیری از آزمون همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و مدل معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که خودکارآمدی با کیفیت زندگی نوجوانان رابطه مثبت و معناداری دارد و سخت رویی روان شناختی نیز به طور معنادار توانست کیفیت زندگی آنان را پیش بینی نماید. همچنین سلامت معنوی ارتباط مثبت و معناداری با کیفیت زندگی نوجوانان داشت. نتایج تحلیل مسیر نشان داد سلامت معنوی نقش میانجی معناداری در روابط بین خودکارآمدی و کیفیت زندگی، و نیز بین سخت رویی و کیفیت زندگی ایفا می کند. به طور کلی، نتایج پژوهش بیانگر آن است که ارتقای مولفه های روان شناختی همچون خودکارآمدی و سخت رویی در کنار تقویت سلامت معنوی می تواند در بهبود کیفیت زندگی نوجوانان نقش تعیین کننده ای داشته باشد. این یافته ها علاوه بر غنای نظری، از منظر کاربردی نیز اهمیت دارند و می توانند در طراحی برنامه های آموزشی، مشاوره ای و سیاست گذاری های مرتبط با سلامت روان و معنویت نوجوانان مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، سخت رویی روان شناختی ، سلامت معنوی ، کیفیت زندگی