تاثیر دوره های روانشناسی بر بهزیستی ،تعهد شغلی و فرسودگی معلمان ابتدایی

این پژوهش مروری کتابخانه ای به بررسی تاثیر دوره های روانشناسی مثبت بر بهزیستی روانشناختی، تعهد شغلی و فرسودگی معلمان ابتدایی می پردازد. معلمان ابتدایی به دلیل چالش های شغلی مانند حجم کاری بالا و فشارهای عاطفی، با افزایش فرسودگی، کاهش تعهد و افت بهزیستی مواجه اند. روانشناسی مثبت با مداخلاتی مانند آموزش شادی، قدردانی، تنظیم هیجان و تقویت سرمایه روانشناختی مثبت (شامل امید، خوش بینی و تاب آوری)، به عنوان رویکرد نوین مطرح است. یافته ها الگویی همگرا نشان می دهند: مداخلات مثبت فرسودگی را ۲۰-۳۰% کاهش، بهزیستی را تا ۲۵% افزایش و تعهد شغلی را از طریق اشتیاق و وفاداری عاطفی تقویت می کنند. مطالعات ایرانی بر اثرات کوتاه مدت مثبت اندیشی تاکید دارند، در حالی که پژوهش های خارجی نقش مداخلات مدرسه محور در دوران پساکرونا را برجسته می سازند. ارتباط متقابل متغیرها (بهزیستی بالاتر → فرسودگی کمتر → تعهد بیشتر) چرخه مثبتی ایجاد می کند که عملکرد تدریس و کیفیت آموزش را بهبود می بخشد.با وجود شواهد قوی، شکاف هایی مانند کمبود مطالعات طولی و بومی در ایران مشاهده می شود. پیشنهاد می شود سیاست گذاران دوره های اجباری ۸-۱۲ جلسه ای را در برنامه های تربیت معلم بگنجانند و تحقیقات آینده بر اثرات بلندمدت و تطبیق فرهنگی تمرکز کنند. این راهکارها رفاه معلمان را تضمین و نظام آموزشی را ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی مثبت ، معلمان ابتدایی ، فرسودگی شغلی ، بهزیستی روانشناختی ، تعهد شغلی