ارتقای تاب آوری و شادکامی نوجوانان با آموزش مثبت نگر مبتنی بر واقعیت افزوده: یک مدل نظری تلفیقی

نوجوانی دوره ای حساس با تغییرات رشدی سریع است که ریسک آسیب های روانی را افزایش می دهد. این پژوهش بر ارتقای دو ساختار کلیدی سلامت روان، یعنی تاب آوری و شادکامی تمرکز دارد. هدف اصلی، ارائه و تبیین یک مدل نظری تلفیقی سه مرحله ای (ورودی-فرآیند-خروجی) برای بررسی اثربخشی آموزش روان شناسی مثبت نگر در بستر فناوری واقعیت افزوده است. واقعیت افزوده محیط های شبیه سازی شده و تعاملی ایجاد می کند و روان شناسی مثبت نگر بر شکوفایی انسان تمرکز دارد. این مدل با روش تحلیلی-ترکیبی و تحلیل محتوای موضوعی نظام مند بر ۷۸ منبع علمی معتبر طراحی شد. یافته ها نشان دهنده هم افزایی قوی میان مولفه های روان شناسی مثبت نگر و قابلیت های واقعیت افزوده (بازخورد فوری، گیمیفیکیشن) است که مکانیسم های نظریه یادگیری تجربی، به ویژه نظریه داربست بندی را تقویت کرده و اثربخشی مداخلات را برای نسل دیجیتال به حداکثر می رساند. مدل ارائه شده یک چارچوب علمی جامع برای پژوهش های تجربی آتی و طراحی برنامه های مداخله ای نوآورانه در نظام آموزشی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، شادکامی ، روان شناسی مثبت نگر ، واقعیت افزوده ، مدل نظری تلفیقی ، نوجوانان