هوش مصنوعی در آموزش پرورش

تحولات پرشتاب فناوری در دهه های اخیر، به ویژه در حوزه هوش مصنوعی، موجب شکل گیری تغییرات اساسی در ساختار آموزش و یادگیری شده است. یکی از حوزه های نوظهور در نظام های آموزشی، به کارگیری ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی برای ارتقای کیفیت آموزش و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان و سواد دیجیتال معلمان است. در پژوهش حاضر، تلاش شده است تا نقش و تاثیر هوش مصنوعی در فرآیند یاددهی-یادگیری با تمرکز بر عملکرد تحصیلی و سواد دیجیتال معلمان مورد بررسی قرار گیرد. در این راستا، با تکیه بر مبانی نظری، نظریه های یادگیری، تجربیات جهانی و مطالعات انجام شده ابعاد مختلف کاربرد هوش مصنوعی از جمله آموزش تطبیقی، چت باتهای یادگیری، تحلیل داده های آموزشی و سیستم های ارزیابی هوشمند تحلیل شده اند.یافته های نظری و مروری نشان می دهند که هوش مصنوعی در صورت طراحی و پیاده سازی صحیح، می تواند از طریق شخصی سازی ،آموزش ارائه بازخورد ،فوری و تحلیل مستمر روند ،یادگیری، تاثیر معناداری بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان و سواد دیجیتال معلمان داشته باشد. با این حال به کارگیری این فناوری با چالش هایی مانند نقض حریم خصوصی، نابرابری در دسترسی کاهش تعامل انسانی و مسائل اخلاقی نیز مواجه است. بر این اساس، استفاده موثر از هوش مصنوعی در آموزش نیازمند تامین زیرساخت های فناورانه سیاست گذاری آموزشی روشن، تربیت معلمان آشنا با فناوری و توجه به ملاحظات فرهنگی و تربیتی است. این پژوهش با هدف کمک به درک عمیق تر از ظرفیتهای آموزشی هوش مصنوعی و فراهم سازی بستری برای توسعه راهکارهای بومی در نظام آموزشی ایران انجام شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزش تطبیقی ، عملکرد تحصیلی ، عملکرد تحصیلی دانش آموزان و سواد دیجیتال معلمان ، چت بات آموزشی ، تحلیل یادگیری