پیش بینی صمیمیت زناشویی بر اساس خودافشایی و تعادل کار-خانواده: نقش میانجی هماهنگی مالی

هدف پژوهش حاضر پیش بینی صمیمیت زناشویی بر اساس خودافشایی و تعادل کار-خانواده با نقش میانجی هماهنگی مالی زوجی در میان زنان معلم دارای همسر شاغل بود. این مطالعه کاربردی با رویکرد توصیفی-همبستگی و با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان زن شاغل در مدارس مشهد در سال ۱۴۰۳ بود که ۲۵۰ نفر (۱۲۵ نفر دارای همسر شاغل دولتی و ۱۲۵ نفر دارای همسر شاغل غیردولتی) به صورت هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد صمیمیت زناشویی، خودافشایی زناشویی، تعادل کار-خانواده و هماهنگی مالی زوجی بودند. نتایج نشان داد که مدل مفهومی در هر دو گروه از برازش مطلوبی برخوردار است. خودافشایی، تعادل کار-خانواده و هماهنگی مالی زوجی به طور مستقیم و غیرمستقیم صمیمیت زناشویی را پیش بینی می کنند. بین دو گروه معلمان برحسب نوع شغل همسر (دولتی یا غیردولتی) تفاوت معناداری مشاهده نشد. همچنین نقش میانجی هماهنگی مالی زوجی در رابطه بین خودافشایی و تعادل کار-خانواده با صمیمیت زناشویی در هر دو گروه تایید شد. یافته ها اهمیت عوامل ارتباطی و اقتصادی در بهبود کیفیت روابط زناشویی را نشان می دهد و می تواند مبنایی برای طراحی مداخلات مشاوره ای و آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

صمیمیت زناشویی ، خودافشایی ، تعادل کار-خانواده ، هماهنگی مالی زوجی ، معلمان زن