اثربخشی تکنیکهای تنظیم هیجان در زوجین دارای تعارضات زناشویی در آستانه طلاق فرا تحلیل از سالهای ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴

پژوهش حاضر با هدف فراتحلیل اثربخشی تکنیک های تنظیم هیجان در زوجین دارای تعارضات زناشویی در آستانه طلاق انجام شد. با توجه به شیوع روزافزون تعارضات زناشویی و نقش محوری ناتوانی در تنظیم هیجان در تشدید تعارض ها و افزایش خطر طلاق، بررسی کمی و نظام مند اثربخشی مداخلات مبتنی بر تنظیم هیجان ضروری به نظر می رسید. بدین منظور، پژوهش های انجام شده در بازه زمانی سال های ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴ به صورت نظام مند مورد جست وجو و بررسی قرار گرفت. پایگاه های اطلاعاتی داخلی شامل SID، Magiran، IranDoc، CIVILICA و سایر پایگاه های تخصصی روان شناسی جست وجو شدند که در نهایت ۱۵ مطالعه واجد شرایط بر اساس ملاک های ورود و خروج انتخاب و داده های آن ها در کاربرگ فراتحلیل استخراج شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار CMA نسخه ۲ و بر اساس مدل اثرات تصادفی انجام گرفت.نتایج فراتحلیل نشان داد که میانگین اندازه اثر کلی تکنیک های تنظیم هیجان برابر با g = ۰.۸۸۴ است که بر اساس معیارهای کوهن، نشان دهنده اثر بزرگ این مداخلات می باشد. همچنین مقدار آماره z = -۹.۳۵۱ در سطح ۰.۰۰۱ معنادار گزارش شد. این یافته ها حاکی از آن است که مداخلات مبتنی بر تنظیم هیجان به طور معناداری موجب کاهش تعارضات زناشویی، بهبود تعامل هیجانی، افزایش رضایت زناشویی و کاهش تمایل به طلاق در زوجین می شوند.در مجموع، نتایج این فراتحلیل با ارائه شواهد کمی معتبر از پژوهش های دهه اخیر، اثربخشی بالای تکنیک های تنظیم هیجان را در مداخلات زوج درمانی، به ویژه برای زوجین در آستانه طلاق، تایید می کند و می تواند مبنای علمی مناسبی برای طراحی برنامه های درمانی، سیاست گذاری های بالینی و پژوهش های آینده در حوزه تعارضات زناشویی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

فراتحلیل ، تنظیم هیجان ، تعارضات زناشویی ، طلاق