بررسی اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر افزایش تحمل پریشانی در زوجین درگیر ویروس پاپیلومای انسانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر افزایش تحمل پریشانی در زوجین درگیر ویروس پاپیلومای انسانی انجام شد. پژوهش حاضر، با هدف کاربردی، از نوع کمی، به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین مبتلا به ویروس پاپیلومای انسانی بود که در سال ۱۴۰۴ به کلینیک ها و مراکز درمانی شهر شیراز مراجعه کردند. در این پژوهش، تعداد ده زوج برای گروه ازمایش و ده زوج برای گروه کنترل به شیوه نمونه گیری در هدفمند که به کلینیک های درمانی شهر شیراز مراجعه کرده بودند انتخاب شد. درمان تنها بروی گروه آزمایش صورت گرفت. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه تحمل پریشانی (DTS) بود. بسته درمانی در این پژوهش برگرفته از کتاب زوج درمانی هیجان مدار سوزان جانسون ترجمه بهرامی و همکاران (۲۰۱۰) است. جلسات آموزشی بصورت گروهی برگزار شد. این پروتکل آموزشی در طی ۱۱ جلسه آموزشی بوده که در هر هفته ۲ جلسه و طول هر جلسه ۱ ساعت بود. پرسشنامه ها بعد از جمع آوری با نرم افزار spss ۲۱ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جهت بررسی فرضیه ها از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد رویکرد زوج درمانی هیجان مدار بر افزایش ابعاد تحمل پریشانی در زوجین مبتلا به پاپیلومای انسانی اثر معنادار دارد و میزان تاثیر در مرحله پس آزمون به ترتیب برای ابعاد تحمل پریشانی ۲۴، ۲۲، ۳۴ و ۱۹ درصد بوده است. بنابراین می توان نتیجه گرفت زوج درمانی هیجان مدار درمانی موثر برای افزایش تحمل پریشانی می باشد و میتوان آن را در کلینیک های روانشناسی برای مراجعین بکار برد.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی هیجان مدار ، تحمل پریشانی ، ویروس پاپیلومای انسانی