اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری بر خودشفتی و خودتنظیمی هیجانی دردانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر شیراز

دوره نوجوانی، به ویژه در سنین ۱۲ تا ۱۵ سال، یکی از مهم ترین مراحل تحول انسانی است که با تغییرات گسترده ای در حوزه های شناختی، هیجانی و اجتماعی همراه است. این مرحله نیازمند شکل گیری مهارت هایی است که بتوانند تنظیم رفتار ، کنترل هیجان ، و برنامه ریزی برای آینده را تسهیل کنند. پژوهش حاضر با هدف اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری بر خودشفتی و خودتنظیمی هیجانی دردانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر شیراز انجام شد. پژوهش حاضر، با هدف کاربردی، از نوع کمی، به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه دردانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر شیراز بود که در سال ۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند. در این پژوهش برای انتخاب اعضای نمونه از بین جامعه آماری، از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای استفاده شد. داده های بدست آمده به وسیله نرم افزار spss-۲۸ تجزیه و تحلیل شد و از آمار استنباطی به جهت آزمون فرضیه های پژوهش حاضر به وسیله ی تحلیل کواریانس تک متغیره و چند متغیره استفاده شد. پرسشنامه ها شامل پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد و پرسشنامه خودشفقتی ریس، پامیر، نف و ون گاچت (۲۰۱۱) بود. نتایج نشان داد مقدار F در نمره پس ازآزمون خودشفتی ](۰۰۱/۰p< ، ۸۸۶/۲۷= [F و خودتنظیمی هیجانی](۰۰۱/۰p< ، ۵۶۲/۳۱= [Fمعنادار شده است. با توجه به افزایش میانگین خودشفتی و خودتنظیمی در مرحله پس آزمون در گروه آزمایش میتوان گفت گروه درمانی شناختی رفتاری بر افزایش خودشفتی و خودتنظیمی هیجانی دردانش آموزان اثر معنادار دارد.

کلیدواژه ها:

درمانی شناختی رفتاری ، خودشفتی ، خودتنظیمی هیجانی