بررسی رابطه بین مهارت های زندگی با افکار خودکشی در افراد زباله گرد سطح شهر شیراز

زباله گردی به عنوان یکی از مشاغل حاشیه ای و آسیب پذیر در جوامع شهری، افرادی را درگیر می کند که اغلب با چالش های عمیق اقتصادی، اجتماعی و روان شناختی مواجه هستند و در معرض انواع فشارهای روانی، طرد اجتماعی، تحقیر و بی توجهی قرار دارند که می تواند منجر به بروز مشکلات جدی سلامت روان از جمله افکار خودکشی شود. هدف اصلی این پژوهش رابطه بین مهارت های زندگی با افکار خودکشی در افراد زباله گرد در سطح شهر شیراز بود. روش تحقیق حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بوده و نمونه پژوهش شامل ۲۵۰ نفر از زباله گردان شهر شیراز بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مهارت های زندگی و مقیاس افکار خودکشی بک بود. داده ها با استفاده از تحلیل رگرسیون در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که مهارت های زندگی در کل ۲۳ درصد از واریانس نمرات افکار خودکشی را تبیین می کند. همچنین مهارت های زندگی به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی افکار خودکشی می باشد (۰۰۱/۰=p، ۴۸۷/۰-=β).

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، افکار خودکشی