بررسی رابطه ی بین هوش اخلاقی با کیفیت زندگی در دانشجویان دانشگاه طلوع مهر شهر قم

هدف پژوهش حاضر، پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس هوش اخلاقی در دانشجویان دانشگاه طلوع مهر شهر قم بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه طلوع مهرشهرقم به تعداد ۳۱۵۰ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودند که از طریق فرمول کوکران حجم نمونه ۲۰۶ نفر تعیین و به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده های مورد نیاز از پرسشنامه هوش اخلاقی توسط لینک و کیل (۲۰۰۵) و مقیاس کیفیت زندگی وار و همکاران (۱۹۹۶) استفاده شد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین کل مقیاس هوش اخلاقی و ابعاد آن با کیفیت زندگی رابطه ی مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از اجرای رگرسیون چندگانه نشان داد که از بین ابعاد هوش اخلاقی ، هیچکدام قادر به پیشبینی نمره کیفیت زندگی نمیباشند

کلیدواژه ها:

هوش اخلاقی ، کیفیت زندگی ، دانشجویان