جایگاه شخصیت در نظام تعلیم و تربیت

چکیده: این مطالعه مروری به بررسی نقش نظام آموزشی در شکل دهی به شخصیت دانش آموزان مقطع ابتدایی می پردازد. با توجه به اهمیت سال های ابتدایی تحصیل به عنوان حساسترین دوره شکل گیری شخصیت، پژوهش حاضر با روش تحلیلی-توصیفی به واکاوی تاثیر عوامل مختلف آموزشی بر رشد شخصیتی کودکان پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که نظام آموزشی از طریق سه مکانیسم اصلی شامل: ۱) برنامه های درسی پنهان، ۲) تعاملات معلم-دانش آموز، و ۳) محیط یادگیری، تاثیر عمیقی بر شکل گیری ویژگی های شخصیتی مانند مسئولیت پذیری، اعتماد به نفس، مهارت های اجتماعی و ارزش های اخلاقی دارد. همچنین مشخص شد که روش های تدریس فعال، فضای حمایتی مدرسه و توجه به تفاوت های فردی می توانند به عنوان عوامل تسهیل کننده رشد شخصیتی موثر باشند. در مقابل، نظام های آموزشی متمرکز بر محفوظات و ارزشیابی های سنتی ممکن است اثرات منفی بر رشد همه جانبه شخصیت داشته باشند. مقاله در پایان پیشنهادهایی برای بهینه سازی برنامه های آموزشی به منظور پرورش شخصیت متعادل و سالم ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نظام آموزشی ، شکل گیری شخصیت ، دانش آموزان ابتدایی ، برنامه درسی پنهان.