نقش اختلالات روانشناسی مثبت نگر بر عملکرد تحصیلی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 56

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NCPP12_964

تاریخ نمایه سازی: 2 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

هدف اصلی این تحقیق، بررسی تاثیر روانشناسی مبتنی بر نقاط قوت بر موفقیت آموزشی و باور به توانمندی های شخصی در میان یادگیرندگان است. این مطالعه با بهره گیری از شیوه کتابخانه ای و با استناد به متون و منابع مرتبط انجام شده است. یافته های به دست آمده از این تحقیق حاکی از آن است که روانشناسی مبتنی بر نقاط قوت، با تاکید بر قابلیت ها و استعدادهای اشخاص، می تواند سطح تمایل به آموختن را ارتقا بخشد. در شرایطی که یادگیرندگان این حس را داشته باشند که قادر به موفقیت در دروس خود هستند، تمایل بیشتری برای کوشش و درگیر شدن در فرآیندهای آموزشی از خود نشان می دهند. این تمایل قادر است موفقیت تحصیلی را به دنبال داشته باشد. باور به توانمندی های شخصی، به مفهوم اطمینان فرد به قابلیت های خود برای انجام دادن وظایف و دستیابی به اهداف معین است. روانشناسی مبتنی بر نقاط قوت، به استحکام این نگرش یاری می رساند. کسانی که از سطح بالایی از این باور برخوردارند، به آسانی با موقعیت های دشوار مواجه می شوند و از ناکامی ها به عنوان بستری برای رشد بهره می برند. این نگرش تاثیر مستقیمی بر موفقیت های آموزشی بر جای می گذارد. راهکارهای عملی این حوزه مانند مراقبه، تنفس دیافراگمی و تمرین های تمرکز ذهنی به یادگیرندگان کمک می کنند تا فشارهای روانی و نگرانی را کنترل نمایند. کاهش این فشارها می تواند به ارتقای عملکرد درسی و افزایش دقت در محیط آموزشی بینجامد. روانشناسی مبتنی بر نقاط قوت با افزایش حس امیدواری و نگاه خوشبینانه، سطح انگیزه برای یادگیری را بالا می برد. هنگامی که یادگیرندگان احساس کنند می توانند موفق شوند و بر موانع چیره گردند، تمایل بیشتری برای تلاش و مشارکت فعال در جریان آموزش پیدا می کنند. هنگامی که یادگیرندگان به قابلیت های خود اعتماد دارند، احتمال موفقیت آنان در رویارویی با دشواری های درسی افزایش می یابد. باور به توانمندی های شخصی به معنای اطمینان فرد به توانایی خود برای انجام مسئولیت ها و دستیابی به اهداف مشخص است. روانشناسی مبتنی بر نقاط قوت به یادگیرندگان کمک می کند تا راهبردهای موثری برای کنترل فشارهای روانی و نگرانی بیابند. روش هایی مانند قدردانی، تنفس دیافراگمی و تمرین های تمرکز ذهنی قادرند نگرانی از ارزیابی ها و فشارهای آموزشی را کاهش دهند. این نگرش به استحکام پیوندهای سازنده اجتماعی میان یادگیرندگان و مربیان، اولیا و همسالان یاری می رساند. ارتباطات سازنده می تواند به افزایش خودباوری و رضایت از فرآیند آموزش منجر گردد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی مبتنی بر نقاط قوت ، موفقیت آموزشی ، باور به توانمندی های شخصی ، یادگیرندگان

نویسندگان

مبینا پارسی

کارشناسی ، روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم

مریم نیکویی

استاد ، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم