رابطه شفقت ورزی مبتنی بر ذهن آگاهی با احساس شرم و پذیرش خود در دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین شفقت ورزی مبتنی بر ذهن آگاهی، احساس شرم و پذیرش خود در دانشجویان انجام شد. امروزه فشارهای تحصیلی و اجتماعی در محیط دانشگاه می تواند موجب افزایش هیجانات منفی مانند شرم و کاهش پذیرش خود شود و سلامت روان دانشجویان را تحت تاثیر قرار دهد. شفقت ورزی مبتنی بر ذهن آگاهی به عنوان یک مهارت روانشناختی، توانایی فرد را در پذیرش خود با مهربانی و کاهش خودانتقادی افزایش می دهد. روش پژوهش همبستگی توصیفی-تحلیلی بود و جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه های دولتی و غیر دولتی ایران در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. نمونه شامل ۳۰۰ دانشجو بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد شفقت ورزی، شرم و پذیرش خود جمع آوری شد و با نرم افزارهای SPSS و SmartPLS تحلیل گردید. نتایج نشان داد که شفقت ورزی مبتنی بر ذهن آگاهی با کاهش شرم و افزایش پذیرش خود رابطه معنادار دارد و می تواند پیش بینی کننده قابل اعتمادی برای این متغیرها باشد. این یافته ها اهمیت طراحی کارگاه ها و مداخلات روانشناختی مبتنی بر شفقت و ذهن آگاهی در دانشگاه ها را برای ارتقای سلامت روان دانشجویان تاکید می کند. پژوهش حاضر همچنین پیشنهاد می کند که مطالعات آینده، اثرات بلندمدت شفقت ورزی مبتنی بر ذهن آگاهی و نقش متغیرهای تعدیل کننده مانند اضطراب، عزت نفس و حمایت اجتماعی را بررسی کنند.

کلیدواژه ها:

شفقت ورزی مبتنی بر ذهن آگاهی ، احساس شرم ، پذیرش خود ، دانشجویان ، سلامت روان ، مداخلات آموزشی