رابطه کیفیت زندگی با خوش بینی و خودتعیین گری

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه کیفیت زندگی با خوش بینی و خودتعیین گری در میان دانشجویان دانشگاه آزاد بود. این مطالعه با روش توصیفی همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد بود که از میان آن ها ۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه خودتعیین گری دسی و رایان (۱۹۸۵)، پرسشنامه خوش بینی لیبراوم و همکاران (۲۰۱۲) و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (۱۹۹۶) استفاده شد. داده ها پس از جمع آوری با آزمون همبستگی پیرسون تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین خودتعیین گری و کیفیت زندگی رابطه مثبت و معناداری وجود داشت. همچنین نتایج بیانگر آن بود که خوش بینی با کیفیت زندگی رابطه مثبت و معنادار داشت. در نهایت، تحلیل ها آشکار ساخت که خودتعیین گری و خوش بینی توان پیش بینی کیفیت زندگی دانشجویان را داشتند. به طور کلی نتایج پژوهش نشان داد که ارتقای ویژگی های درونی مانند خوش بینی و خودتعیین گری می تواند نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی دانشجویان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، خوش بینی ، خودتعیین گری ، دانشجویان