نقش خودشفقت ورزی در کاهش اضطراب : رویکردی نوین در چارچوب روان شناسی مثبت گرا در دانش آموزان دختر پایه ششم مدرسه هانیه در شهریار

این پژوهش کیفی با هدف بررسی نقش خودشفقت ورزی در کاهش اضطراب در دانش آموزان دختر پایه ششم مدرسه هانیه در شهریار انجام شده است. در دنیای پرشتاب کنونی، اضطراب به عنوان یکی از چالش های روانی شایع در میان کودکان و نوجوانان، به ویژه در دوران حساس نوجوانی، مطرح است. از سوی دیگر، روان شناسی مثبت گرا با تمرکز بر نقاط قوت و منابع درونی افراد، رویکردهای نوینی را برای ارتقاء سلامت روان ارائه می دهد. خودشفقت ورزی، به عنوان یکی از مفاهیم کلیدی در این حوزه، به معنای رفتار با خود با مهربانی، درک، و پذیرش، به ویژه در هنگام مواجهه با شکست و رنج است. این پژوهش به دنبال درک عمیق از تجربیات و ادراکات دانش آموزان دختر در خصوص تاثیر خودشفقت ورزی بر سطوح اضطرابشان است. روش تحقیق حاضر به صورت کیفی و با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با گروهی از دانش آموزان منتخب مدرسه هانیه صورت گرفته است. انتظار می رود نتایج این پژوهش، درک بهتری از چگونگی و چرایی اثرگذاری خودشفقت ورزی بر کاهش اضطراب در این گروه سنی و جمعیتی فراهم آورد و مبنایی برای طراحی مداخلات موثر در مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

خودشفقتی ، اضطراب ، روان شناسی مثبت گرا ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش هیجانی