سرزندگی ذهنی و ارتقای تاب آوری در افراد دارای معلولیت

هدف پژوهش حاضر بررسی سرزندگی ذهنی در ارتقای تاب آوری افراد دارای معلولیت است. این پژوهش به روش مرور نظام مند انجام شد و جستجو در پایگاه های اطلاعات علمی انگلیسی مانند PubMed ، Scopus، Web of Science، Google Scholar، ScienceDirect و PsycINFO و پایگاه اطلاعات علمی فارسی از جمله SID و Magiran صورت گرفت. از میان مقالات شناسایی شده، پس از حذف موارد تکراری و اعمال معیارهای ورود تعداد ۱۸۶ مقاله مرتبط انتخاب و پس از غربالگری ۲۰ مقاله نهایی وارد فرآیند تحلیل شدند. یافته های این پژوهش نشان دادند که پیامدهای سرزندگی ذهنی در افراد دارای معلولیت در ۷ حوزه افزایش تاب آوری و بهزیستی روانشناختی، کارآمدی بیشتر در فرایند توانبخشی، کاهش استرس و فرسودگی والدین و مراقب، توسعه مهارت های مقابله ای شناختی و تنظیم هیجان، بهبود کیفیت و رضایت از زندگی، و افزایش مشارکت اجتماعی و خوداتکایی، موثر می باشد. همچنین، نتایج این پژوهش نشان داد که مداخلات موثر در راستای ارتقای سرزندگی ذهنی افراد دارای معلولیت شامل برنامه های آموزش تاب آوری، برنامه های مبتنی بر مواجهه سازگار با چالش ها و ۵ حیطه موثر دیگر می باشد. یافته های این پژوهش می تواند در زمینه طراحی مداخلات موثر روان شناختی و آموزشی چند سطحی در راستای ارتقای سرزندگی ذهنی و تاب آوری افراد دارای معلولیت مورد استفاده واقع شود و می تواند راهنمایی موثر برای مشاوران، روان شناسان و برنامه ریزان حوزه افراد دارای معلولیت باشد.

کلیدواژه ها:

سرزندگی ذهنی ، تاب آوری ، افراد دارای معلولیت