تعیین مدل رابطه کیفیت زندگی کاری با کیفیت زندگی یاوران علمی دانشگاهی با واسطه گری سلامت عمومی

مطالعه حاضر با هدف تعیین مدل اثر آموزش بهزیستی روانشناختی بر رابطه کیفیت زندگی با کیفیت زندگی کاری کارکنان دانشگاه گنبدکاووس با میانجیگری سلامت عمومی آنها صورت گرفت. نمونه ی پژوهش به صورت تصادفی با ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه گواه از بین کارمندان مشتاق به شرکت در طرح آموزشی گرفته شد. ابتدا، گروه آزمایش و گواه پرسشنامه های کیفیت زندگی، کیفیت زندگی کاری و سلامت روان را تکمیل کردند. پس از ده جلسه آموزش جهار ساعته آزمون ها تکرار شد. نتایج کوواریانس نشان داد که میزان کیفیت زندگی در گروه آزمایش به نحو چشمگیری افزایش یافت. به علاوه، سلامت روان و کیفیت زندکی کاری به تناسیب فزایش پیدا کرد. همچنین، درگروه آزمایش ۸/۸۶ %، ۳/۷۸% و ۸/۶۵ درصد از کوواریانس نمرات آزمون پیگیری به ترتیب مربوط به کیفیت زندگی کاری و سلامت روان ناشی از آموزش بهزیستی روانشناختی بوده است. مقایسه مراحل آزمونها با گذشت زمان نشان از ماندگاری معنا داراثر آموزش داشت.

کلیدواژه ها:

یاوران علمی ، بهزیستی روانشناختی ، سلامت روان ، کیفیت زندگی کاری