مروری بر نقش درمان توانمندمحور در ارتقای احساس معنا و رضایت از زندگی بیماران سرطانی

هدف از این مطالعه، بررسی نقش درمان توانمندمحور در ارتقای احساس معنا و رضایت از زندگی بیماران سرطانی است. با توجه به اهمیت سلامت روان و کیفیت زندگی در مراقبت های جامع سرطان، مرور نظام مند مطالعات منتشرشده در بازه ۲۰۲۲–۲۰۲۵ انجام شد. داده ها از ۲۰ مطالعه منتخب شامل مقالات RCT، مطالعات کیفی، و مرورهای نظام مند استخراج شد و با استفاده از تحلیل محتوا و تحلیل توصیفی سازمان دهی شد. یافته ها نشان دادند که درمان توانمندمحور با فراهم کردن فرصت های مشارکت فعال، تقویت خودکارآمدی و آموزش مهارت های خودمراقبتی، به طور مستقیم باعث افزایش معنا و هدفمندی در زندگی بیماران می شود. همچنین، این مداخلات از طریق افزایش کنترل شخصی، کاهش اضطراب و بهبود ادراک بیماری، رضایت از زندگی را ارتقا می دهند. شواهد نشان می دهد که اثرات درمان توانمندمحور در ترکیب با مداخلات معنامحور و حمایت اجتماعی، بیشترین تاثیر را بر سلامت روان و کیفیت زندگی بیماران دارد. با این حال، محدودیت های مطالعات موجود شامل کوتاه مدت بودن، تنوع ابزارهای سنجش و کمبود مطالعات کنترل شده است. یافته های این مرور، ضرورت طراحی برنامه های توانمندمحور حساس به بافت فرهنگی، طولانی مدت و مبتنی بر شواهد برای بیماران سرطانی را نشان می دهد و پیشنهاد می کند که تحقیقات آینده بر مسیرهای میانجی مانند خودکارآمدی، ادراک بیماری و حمایت اجتماعی تمرکز کنند. این رویکرد می تواند به عنوان بخشی از مراقبت روانی-اجتماعی در مراکز سرطان و سیاست گذاری های سلامت به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

درمان توانمندمحور ، معنا در زندگی ، رضایت از زندگی ، بیماران سرطانی ، خودکارآمدی