رابطه بنیان های اخلاقی با خودنظم جویی هیجانی و ویژگی های شخصیتی در دانشجویان

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بنیان های اخلاقی با خودنظم جویی هیجانی و ویژگی های شخصیتی در دانشجویان دختر انجام شد.روش: این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانشجویان دختر دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی که در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ مشغول به تحصیل بودند، تشکیل داد. حجم نمونه با استفاده از فرمول گرین ۲۰۰ نفر در نظر گرفته شد و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از پرسشنامه بنیان های اخلاقی هایت و گراهام (۲۰۰۷)، پرسشنامه خودنظم جویی شناختی هیجان گارنفسکی، کراج (۲۰۰۶)، پرسشنامه شخصیتی نئو توسط مک کری و کوستا (۱۹۸۹) برای جمع آوری داده ها استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که رابطه مثبت معناداری بین ابعاد بنیان های اخلاقی با خودتنظیمی هیجان در دانشجویان وجود داشت (p<۰/۰۱). رابطه منفی معناداری بین ویژگی شخصیتی روان آزارده با بنیان های اخلاقی وجود داشت (p<۰/۰۱). همچنین رابطه مثبت معناداری بین ویژگی های شخصیتی برون گرایی، گشودگی، سازگاری، وجدانی با بنیان های اخلاقی وجود داشت (p<۰/۰۱). تحلیل رگرسیون نیز بیانگر آن بود که خودنظم جویی هیجانی و ویژگی های شخصیتی (سازگاری و وجدانی) در پیش-بینی بنیان های اخلاقی دانشجویان، سهم دارند و ۳۸ درصد از واریانس بنیان های اخلاقی را تبیین کردند.نتیجه گیری: خودنظم جویی هیجانی و ویژگی های شخصیتی به ویژه سازگاری و وجدانی بودن، نقش تعیین کننده ای در تقویت بنیان های اخلاقی دانشجویان دارند. این نتایج بر اهمیت توجه به عوامل روان شناختی و شخصیتی در طراحی برنامه های آموزشی و مداخلاتی به منظور ارتقای ارزش های اخلاقی در محیط های دانشگاهی تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

بنیان های اخلاقی ، خودنظم جویی هیجانی ، ویژگی های شخصیتی