نقش شفقت به خود و ذهن آگاهی در پیش بینی تاب آوری دانش آموزان در مواجهه با استرس تحصیلی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش شفقت به خود و ذهن آگاهی در پیش بینی تاب آوری دانش آموزان در مواجهه با استرس تحصیلی است. استرس تحصیلی یکی از مهم ترین عوامل تهدیدکننده سلامت روان افراد محسوب می شود و شناسایی متغیرهای روان شناختی موثر در سازگاری با آن اهمیت فراوانی دارد. در این راستا، شفقت به خود و ذهن آگاهی به عنوان دو مولفه کلیدی در رویکردهای نوین روان شناسی مثبت گرا مطرح شده اند که می توانند با افزایش پذیرش، خودمهربانی و آگاهی از لحظه حال، به ارتقای تاب آوری کمک کنند. یافته های پژوهش های متعدد داخلی و خارجی نشان می دهد که ذهن آگاهی از طریق افزایش آگاهی از هیجان ها و پذیرش تجربه های ناخوشایند، و شفقت به خود از طریق تقویت نگرش مهربانانه نسبت به خویشتن، می توانند نقش حفاظتی موثری در برابر استرس تحصیلی ایفا کنند و تاب آوری دانشجویان را افزایش دهند. بررسی مطالعات پیشین حاکی از آن است که این دو سازه، چه به صورت مستقل و چه به صورت ترکیبی، با تاب آوری و سلامت روان رابطه ی مثبت و معناداری دارند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که مداخلات آموزشی مبتنی بر ذهن آگاهی و شفقت به خود، از ظرفیت بالایی برای ارتقای تاب آوری و کاهش استرس در محیط های آموزشی برخوردارند.

کلیدواژه ها:

شفقت به خود ، ذهن آگاهی ، تاب آوری ، استرس تحصیلی ، دانش آموزان