بررسی ساختاریافته پیامدهای مداخلات کوتاه مدت راه حل محور بر بهبود سلامت روان و افزایش بهزیستی روان شناختی )نمونه مورد بررسی بیماران بهبود یافته از کووید-۱۹)

این پژوهش با رویکرد کمی و به روش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری شامل ۳۴ نفر از افراد بهبودیافته از کووید‑۱۹ بود که پس از ترخیص از بیمارستان و به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۷ نفر) و گواه (۱۷ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۷ جلسه تحت درمان کوتاه مدت راه حل محور قرار گرفت و گروه گواه در این بازه مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۹۵) و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (۱۹۹۶) گردآوری و با رعایت مفروضه های تحلیل کوواریانس، توسط نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ تحلیل شد.یافته ها نشان داد بین میانگین نمرات پس آزمون دو گروه از نظر بهزیستی روانشناختی و کیفیت زندگی، تفاوت آماری معناداری وجود دارد. همچنین ۹۱ درصد از تغییرات بهزیستی روانشناختی و ۶۲ درصد از تغییرات کیفیت زندگی شرکت کنندگان، ناشی از اثر مداخله انجام شده بود. این نتایج حاکی از آن است که در دوران همه گیری کرونا، بهبودیافتگان با پیامدهای روانی-اجتماعی قابل توجهی روبه رو بوده اند و از سوی دیگر، مداخلات روانشناختی در آن برهه توانسته سهم بسزایی در ارتقای سلامت روان و کیفیت زندگی آنان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

درمان کوتاه مدت راه حل محور ، بهزیستی روانشناختی ، کیفیت زندگی ، کووید-۱۹