بررسی نقش میانجی سبک فرزندپروری در رابطه بین شایستگی هیجانی والدین و مشکلات رفتاری کودکان

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین شایستگی هیجانی والدین و مشکلات رفتاری کودکان با نقش میانجی سبک فرزندپروری والدین کودکان شهر رامسر سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵بود. طرح پژوهش حاضر توصیفی همبستگی از نوع معادلات ساختاری جامعه پژوهش حاضر کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی دوم ۱۰-۱۲ ساله (چهارم تا ششم ابتدایی) ۵۰۰ دانش آموز در شهرستان رامسر تصادفی خوشه ای چندمرحله ای بود . حجم نمونه۲۱۰نفر انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه شیوه فرزند پروری بامریند ، مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف فرم کوتاه، پرسشنامه مشکلات رفتاری کودکان و نوجوانان کوای و پترسون بود. برای تجزیه و تحلیل ضریب همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری از نوع تاییدی بود. داده ها با بکارگیری نرم افزارهایspss نسخه ۲۶ و Amos مورد تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش سطح معناداری در هر سه مورد کوچکتر از ۰۵/۰ و فاصله اطمینان شامل صفر نمی باشد. بنابراین فرض پژوهش پذیرفته می شود. بدین معنا که؛ بین شایستگی هیجانی والدین و مشکلات رفتاری کودکان ۱۰ تا ۱۲ سال با نقش میانجی سبک فرزندپروری والدین رابطه وجود دارد. می توان نتیجه گرفت که کودکان ۱۰ تا ۱۲ ساله که در آستانه نوجوانی قرار دارند، به ویژه نیاز به سبک فرزندپروری متوازن دارند که هم حمایت کند و هم به آنها استقلال بدهد، و این نوع فرزندپروری تنها زمانی ممکن است که والدین از شایستگی هیجانی کافی برخوردار باشند تا بتوانند این تعادل ظریف را حفظ کنند.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ، شایستگی هیجانی والدین ، مشکلات رفتاری کودکان