بررسی تاثیر دست ورزی و آموزش مهارت های اجتماعی بر اختلالات نوشتاری دانش آموزان دختر پایه اول شهر قم

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش تلفیقی دست ورزی و مهارت های اجتماعی بر کاهش اختلالات نوشتاری و بهبود توانایی های نوشتاری و اجتماعی دانش آموزان دختر پایه اول دبستان شهر قم بود. این پژوهش با توجه به اهمیت مداخلات آموزشی در سال های آغازین تحصیل و ضرورت توجه به مشکلات یادگیری و مهارت های اجتماعی کودکان، طراحی و اجرا گردید. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون تک گروهی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه اول دبستان غیردولتی سما در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۱۵۷ نفر با روش تصادفی ساده انتخاب گردید. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اختلالات نوشتاری و پرسشنامه مهارت های اجتماعی استفاده شد که اعتبار و روایی آن ها در پژوهش های پیشین تایید شده است. داده ها با روش های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آزمون t وابسته در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد. نتایج به دست آمده نشان داد که آموزش تلفیقی دست ورزی و مهارت های اجتماعی اثر معناداری بر کاهش اختلالات نوشتاری و بهبود شاخص های مرتبط با مهارت نوشتن داشته است. همچنین این آموزش ها موجب ارتقای مولفه های اجتماعی نظیر همکاری با همسالان، ابراز قاطعیت در موقعیت های گروهی و افزایش خویشتن داری در تعاملات اجتماعی شدند. این یافته ها بیانگر آن است که به کارگیری برنامه های تلفیقی می تواند علاوه بر رفع مشکلات نوشتاری، به توسعه توانمندی های اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان کمک نماید.

کلیدواژه ها:

مهارت های دست ورزی ، آموزش مهارت های اجتماعی ، اختلالات نوشتاری ، دانش آموزان