اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کیفیت زندگی و احساس تنهایی مردان سالمند شهر اصفهان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کیفیت زندگی و احساس تنهایی مردان سالمند شهر اصفهان انجام گرفته است. این مطالعه نیمه تجربی به همراه پیش آزمون، پس آزمون و گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه ی مردان سالمند شهر اصفهان درسال تحصیلی ۱۴۰۴بود. از این میان به شیوه داوطلبانه و در دسترس تعداد ۳۰ نفر مرد سالمند در شهر اصفهان انتخاب شده و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند( هر گروه: . ( n=۱۵ مداخله شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای و به صورت گروهی بر روی گروه آزمایش انجام گرفت و گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. ابزار مورد استفاده پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی(۱۹۹۴) و مقیاس احساس تنهایی راسل (۱۹۸۰) بود که در مرحله پیش آزمون و پس آزمون تکمیل شد. داده های گردآوری شده با استفاده از نرم افزار آماری SPSS ویراست ۲۲ و روش آماری تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که نمرات متغیر کیفیت زندگی در مرحله پس آزمون در گروه آزمایش بالاتر از گروه کنترل قرار گرفته و احساس تنهایی گروه آزمایش در مرحله پس آزمون نسبت به گروه کنترل کاهش یافته استp<۰/۰۵)).در نتیجه مداخله شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی به طور معناداری موجب بهبود کیفیت زندگی و کاهش احساس تنهایی مردان سالمند شده است.

کلیدواژه ها:

شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی ، کیفیت زندگی ، احساس تنهایی ، سالمند