بررسی انتقادی الگوهای ارزیابی و تقویت نقاط قوت منش دانش آموزان دوره ابتدایی : مطالعه ای مروری بر ابزارهای سنجش ، رویکردها و کاربست های آموزشی

پژوهش مروری-انتقادی حاضر، با اذعان به اهمیت پرورش منش (شامل فضایل کلیدی چون استقامت، خودتنظیمی و کنجکاوی) به عنوان یک ضرورت استراتژیک و عامل تعیین کننده بهزیستی روان شناختی و موفقیت تحصیلی در دوره حیاتی ابتدایی، به واکاوی جامع ادبیات علمی در زمینه الگوهای ارزیابی و تقویت نقاط قوت منش پرداخته است. نتایج این بررسی نظام مند نشان می دهد که سنجش این فضایل پنهان، نیازمند گذار از ابزارهای سنتی به سوی سنجش های چندوجهی و تخصصی است، اما این امر با چالش های روش شناختی جدی در زمینه بومی سازی و تایید اعتبار فرهنگی ابزارهای موجود روبه رو است که خود یک شکاف دانشی محوری را در ادبیات بومی ترسیم می کند. در بعد پرورشی، تحلیل ها بر اثربخشی مدل های مداخلاتی یکپارچه و فعال مبتنی بر روان شناسی نیک زیستی تاکید دارند که فضایل را به صورت پیوسته در بطن برنامه درسی و جو سازمانی مدرسه ادغام می کنند؛ این رویکردها، با تکیه بر نقش محوری معلم به عنوان الگوی اخلاقی و اجرای راهبردهای تجربی، به طور مستند موجب ارتقای عملکرد تحصیلی و سلامت عاطفی دانش آموزان می شوند. در نهایت، این مطالعه بر لزوم یک تحول پارادایمی در نظام آموزشی تاکید می کند که در آن، پرورش منش از یک فعالیت جنبی به محور اصلی تربیت تبدیل شود، و ضرورت توسعه ابزارهای ارزیابی بومی و انجام پژوهش های دقیق بلندمدت را به عنوان گام های قاطع و علمی برای تضمین توسعه پایدار منش و نیک زیستی در نسل آینده، پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ، تقویت ، نقاط قوت ، منش ، دانش آموزان ، سنجش ، رویکردها ، کاربست های آموزشی