تاثیر آموزش تلفیقی بر رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش تلفیقی بر رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری در مدارس ابتدایی شهر ارومیه است. با توجه به چالش های فراوان این گروه از دانش آموزان در برقراری ارتباط موثر، همکاری گروهی و کنترل هیجان ها، رویکرد تلفیقی می تواند بستری مناسب برای پرورش مهارت های اجتماعی آنان فراهم آورد.این پژوهش با رویکرد کیفی پدیدارشناسانه انجام شد تا تجربه زیسته ی معلمان، والدین و دانش آموزان درگیر در آموزش تلفیقی بررسی گردد. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته، مشاهده کلاس ها، و تحلیل محتوای تعاملات آنلاین در بستر شبکه شاد گردآوری شد.یافته ها نشان دادند که آموزش تلفیقی باعث افزایش مشارکت دانش آموزان، شکل گیری روابط همدلانه تر در گروه های یادگیری، کاهش اضطراب اجتماعی، و تقویت مسئولیت پذیری آنان شده است. همچنین، نقش معلم از انتقال دهنده ی صرف دانش به «تسهیل گر ارتباط اجتماعی» تغییر یافته و خانواده ها نیز در فرایند یادگیری فعال تر شده اند.در بافت فرهنگی متنوع ارومیه، آموزش تلفیقی علاوه بر رشد فردی، زمینه ساز تعاملات چندفرهنگی و تقویت درک متقابل میان دانش آموزان ترک، کرد و فارس بوده است.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، اختلال یادگیری ، مهارت های اجتماعی ، آموزش ابتدایی ، ارومیه ، پدیدارشناسی