پیش بینی دلبستگی شغلی بر اساس مولفه های ذهن آگاهی در کارکنان اداره برق شهر مشهد

در دنیای امروز که تغییرات اجتماعی، اقتصادی و فناورانه با سرعتی فزاینده در حال وقوع است، نیروی انسانی به عنوان اصلی ترین سرمایه ی هر سازمان شناخته می شود. موفقیت سازمان ها دیگر تنها به منابع مالی یا تجهیزات وابسته نیست، بلکه به میزان توانایی آن ها در بهره گیری موثر از مهارت ها، نگرش ها و انگیزش کارکنان بستگی دارد. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف پیش بینی دلبستگی شغلی بر اساس مولفه های ذهن آگاهی در کارکنان اداره برق شهر مشهد انجام شد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی–همبستگی و در زمره ی مطالعات کمی قرار دارد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان اداره برق شهر مشهد در سال ۱۴۰۴ بود. از میان این جامعه، نمونه ای به حجم ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه دلبستگی شغلی شافلی (۲۰۱۵) و پرسشنامه پنج عاملی ذهن آگاهی بائر و همکاران (۲۰۰۶) بودند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ و از طریق رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مولفه های ذهن آگاهی در کل ۲۷ درصد از واریانس نمرات دلبستگی شغلی را تبیین می کند. همچنین بعد مشاهده به صورت مثبت و معناداری قادر به پیش بینی دلبستگی شغلی می باشد (۰۰۱/۰=p، ۲۹۸/۰=β). بعد توصیف نیز به صورت مثبت و معناداری قادر به پیش بینی دلبستگی شغلی می باشد (۰۰۵/۰=p، ۲۶۵/۰=β) و بعد عمل به آگاهی نیز به صورت مثبت و معناداری قادر به پیش بینی دلبستگی شغلی می باشد (۰۰۱/۰=p، ۳۰۷/۰=β).

کلیدواژه ها:

دلبستگی شغلی ، ذهن آگاهی.