تحلیل نقش راهبردهای «بازآرایی شناختی» در کاهش استرس آموزشی و بهبود عملکرد کلاسی دانش آموزان

استرس آموزشی یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی معاصر است که می تواند فرایند یادگیری، مشارکت کلاسی و سلامت روان دانش آموزان را به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد. از منظر رویکردهای شناختی، تجربه ی استرس بیش از آنکه ناشی از شرایط عینی آموزشی باشد، حاصل تفسیرهای ذهنی دانش آموزان از موقعیت های تحصیلی است. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش راهبردهای بازآرایی شناختی در کاهش استرس آموزشی و بهبود عملکرد کلاسی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان کشور بود که نمونه ای از آنان به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد استرس آموزشی، راهبردهای بازآرایی شناختی و عملکرد کلاسی گردآوری و با روش های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین استرس آموزشی و عملکرد کلاسی رابطه ای منفی و معنادار وجود دارد و راهبردهای بازآرایی شناختی با کاهش استرس آموزشی و بهبود عملکرد کلاسی ارتباط مثبت و معناداری دارند. همچنین یافته ها حاکی از آن بود که بازآرایی شناختی نقش میانجی معناداری در رابطه بین استرس آموزشی و عملکرد کلاسی ایفا می کند. نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه به آموزش مهارت های شناختی هیجانی در مدارس تاکید دارد و می تواند مبنایی علمی برای طراحی مداخلات آموزشی در جهت کاهش استرس و ارتقای کیفیت یادگیری فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

بازآرایی شناختی ، استرس آموزشی ، عملکرد کلاسی ، دانش آموزان