نقش درمان مبتنی بر نقاط قوت در کاهش فرسودگی شغلی و افزایش امید کارکنان

فرسودگی شغلی و کاهش امید در میان کارکنان، از مهم ترین چالش های سازمان های مدرن به شمار می آید و می تواند اثرات منفی گسترده ای بر سلامت روان، انگیزش و بهره وری داشته باشد. با وجود روش های سنتی مدیریت استرس و فرسودگی، کمتر به توانمندی ها و نقاط قوت فردی توجه شده است. درمان مبتنی بر نقاط قوت، به عنوان یک رویکرد نوین در روانشناسی مثبت، با شناسایی و تقویت منابع روانی مثبت کارکنان، قادر است فرسودگی شغلی را کاهش و امید و انگیزه آنان را افزایش دهد. هدف این پژوهش مروری، بررسی اثرات درمان مبتنی بر نقاط قوت بر فرسودگی شغلی و امید کارکنان بود.در این مطالعه، ۱۵ مقاله معتبر منتشر شده بین سال های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵، از پایگاه های علمی داخلی و خارجی جمع آوری شد. تحلیل داده ها به روش تحلیل محتوا و مقایسه ای انجام گرفت و یافته ها با تمرکز بر تاثیرات مثبت نقاط قوت بر کاهش خستگی احساسی، بی انگیزگی و افزایش تاب آوری، امید و رضایت شغلی کارکنان بررسی شد. نتایج نشان داد که تمرین های خودآگاهی، بازخورد مثبت و تعیین اهداف معنادار از مولفه های کلیدی موفقیت درمان مبتنی بر نقاط قوت هستند. کارکنانی که نقاط قوت خود را شناسایی و به کار می گیرند، قادر به مدیریت بهتر فشارهای شغلی بوده و سطح امید و انگیزه بالاتری دارند.این پژوهش نشان می دهد که درمان مبتنی بر نقاط قوت می تواند به عنوان یک ابزار موثر مدیریت منابع انسانی و بهبود سلامت روان کارکنان مورد استفاده قرار گیرد و راهکارهای عملی برای سازمان ها و مدیران ارائه کند. همچنین، پیشنهاد می شود پژوهش های تجربی با نمونه های گسترده و در محیط های کاری متنوع انجام شود تا اثرات طولانی مدت این درمان بررسی گردد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر نقاط قوت ، فرسودگی شغلی ، امید ، انگیزه کارکنان ، روانشناسی مثبت