هوش مصنوعی و کاربرد آن در آموزش: تحول روش های یاددهی-یادگیری در مدارس با فناوری های نوین دیجیتال

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی و کاربردهای آن در نظام آموزشی و تبیین تاثیر این فناوری نوین بر تحول روش های یاددهی–یادگیری در مدارس انجام شده است. هدف اصلی پژوهش، شناسایی ظرفیت ها، کارکردها و پیامدهای به کارگیری فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در بهبود کیفیت آموزش، افزایش اثربخشی فرایند یادگیری و پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، مروری–تحلیلی است که با بررسی و تحلیل نظام مند منابع علمی، مقالات پژوهشی، گزارش های معتبر داخلی و خارجی و اسناد مرتبط با آموزش هوشمند در سال های اخیر انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش موجب شخصی سازی یادگیری، افزایش انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان، بهبود فرایند ارزشیابی آموزشی، تسهیل نقش معلم به عنوان راهنما و کاهش شکاف های یادگیری می شود. همچنین ابزارهایی نظیر سامانه های یادگیری هوشمند، معلمان مجازی، تحلیل داده های آموزشی و بازی وارسازی مبتنی بر هوش مصنوعی، زمینه ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری و توسعه مهارت های شناختی و فراشناختی دانش آموزان را فراهم می کنند. نتایج پژوهش نشان داده است که هوش مصنوعی به عنوان یک رویکرد تحول آفرین، نقش مهمی در نوسازی نظام آموزشی مدارس ایفا می کند و می تواند بستر مناسبی برای تحقق آموزش انعطاف پذیر، هوشمند و دانش آموزمحور فراهم سازد. با این حال، بهره برداری اثربخش از این فناوری مستلزم فراهم سازی زیرساخت های فنی، توانمندسازی معلمان و تدوین سیاست های آموزشی مناسب است تا از فرصت های هوش مصنوعی در جهت ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری به طور بهینه استفاده شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش هوشمند ، یاددهی–یادگیری ، فناوری های نوین دیجیتال ، مدارس ، شخصی سازی یادگیری