تاثیر ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی بر تصمیم گیری مدیران تاب آور در شرایط بحرانی نظام آموزشی

تحولات سریع فناوری در دهه اخیر، نظام های آموزشی را با چالش ها و فرصت های تازه ای روبه رو کرده است. یکی از مهم ترین این تحولات، گسترش ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی است که می توانند نقش بسزایی در بهبود کیفیت تصمیم گیری مدیران آموزشی، به ویژه در شرایط بحرانی ایفا کنند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر ابزارهای هوش مصنوعی بر فرآیند تصمیم گیری مدیران تاب آور در شرایط بحرانی نظام آموزشی است. پژوهش حاضر از نوع مروری و با تحلیل نظام مند مقالات علمی، گزارش های پژوهشی و منابع معتبر بین المللی انجام گرفته است. یافته های پژوهش نشان داده است که هوش مصنوعی با بهره گیری از تحلیل داده های کلان، پیش بینی رفتارهای سازمانی و ارائه راهکارهای مبتنی بر الگوریتم های یادگیری ماشین، به مدیران کمک می کند تا در مواجهه با بحران هایی نظیر همه گیری ها، اختلالات فناورانه، یا بحران های منابع انسانی، تصمیم هایی سریع تر، دقیق تر و کم ریسک تر اتخاذ کنند. همچنین مشخص شد که مدیران تاب آور، در مقایسه با سایر مدیران، توانایی بالاتری در استفاده موثر از داده ها و تطبیق پذیری با فناوری های نوین دارند و از ابزارهای هوش مصنوعی برای افزایش پایداری سیستم آموزشی و مدیریت منابع بهینه بهره می برند. نتایج پژوهش نشان داده است که هوش مصنوعی نه تنها به عنوان یک فناوری پشتیبان تصمیم گیری، بلکه به عنوان یک ابزار راهبردی در ارتقا تاب آوری مدیریتی عمل می کند. تلفیق مهارت های انسانی در تاب آوری، همدلی و قضاوت اخلاقی با قابلیت های تحلیلی هوش مصنوعی، می تواند مسیر تصمیم گیری در نظام آموزشی را به سوی هوشمندسازی، پایداری و نوآوری پایدار هدایت کند. بر این اساس، توصیه می شود که نهادهای آموزشی با فراهم سازی بسترهای فناورانه و آموزش مدیران در زمینه سواد داده و اخلاق هوش مصنوعی، زمینه بهره گیری موثرتر از این فناوری در مدیریت بحران های آینده را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تصمیم گیری مدیریتی ، تاب آوری ، مدیریت بحران ، نظام آموزشی