رابطه سرسختی روانشناختی با اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان متوسطه اول

اهمال کاری تحصیلی یکی از مهم ترین مشکلات رفتاری دانش آموزان است که می تواند موجب کاهش موفقیت تحصیلی، افزایش اضطراب و کاهش انگیزه یادگیری شود. در مقابل، سرسختی روان شناختی یا تاب آوری به عنوان یک ویژگی شخصیتی و روان شناختی، توانایی فرد در مقابله با فشارها، استرس ها و مشکلات تحصیلی را افزایش می دهد و می تواند نقش محافظتی در برابر رفتارهای تعلل آمیز داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سرسختی روان شناختی با اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان دوره متوسطه اول بود. پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است و جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول مدارس دولتی شهر گرگان در سال تحصیلی ۱۴۰۵_۱۴۰۴بود. روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه سرسختی روان شناختی و پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی بود که هر دو نسخه فارسی آن ها دارای پایایی و روایی مناسب بودند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون ساده تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین سرسختی روان شناختی و اهمال کاری تحصیلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد؛ به این معنا که هرچه سطح تاب آوری دانش آموزان بالاتر باشد، میزان اهمال کاری تحصیلی آن ها کمتر است. همچنین ابعاد مختلف سرسختی شامل تعهد، کنترل و چالش، هر یک به طور جداگانه با کاهش اهمال کاری تحصیلی مرتبط بودند. این یافته ها تاکید می کند که تقویت سرسختی روان شناختی و مهارت های مرتبط با آن می تواند به کاهش تعلل در انجام تکالیف و بهبود عملکرد تحصیلی کمک کند. بر اساس نتایج پژوهش، توصیه می شود برنامه های آموزشی و کارگاه های مهارت آموزی برای افزایش تاب آوری روان شناختی و مهارت های مدیریت تکلیف در مدارس اجرا شود و حمایت خانواده و معلمان نیز در این زمینه تقویت گردد.

کلیدواژه ها:

سرسختی ، روانشناختی ، اهمال کاری تحصیلی ، دانش آموزان ، متوسطه اول