تاثیر الگوهای رفتاری والدین در فضای مجازی بر ادراک امنیت عاطفی فرزند در روابط واقعی و سازگاری اجتماعی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر الگوهای رفتاری والدین در فضای مجازی بر ادراک امنیت عاطفی فرزند در روابط واقعی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان ابتدایی انجام شد، این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بوده و به منظور تحلیل میزان رابطه میان متغیرهای الگوهای رفتاری والدین در فضای مجازی، امنیت عاطفی و سازگاری اجتماعی طراحی شد، جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی مدارس دولتی استان فارس در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۱۸۰ دانش آموز به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند، ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه الگوهای رفتاری والدین در فضای مجازی، مقیاس ادراک امنیت عاطفی کودکان و پرسشنامه سازگاری اجتماعی دانش آموزان بود که همگی از روایی و پایایی مطلوب برخوردار بودند، داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد، نتایج نشان داد میان الگوهای رفتاری والدین در فضای مجازی و ادراک امنیت عاطفی فرزندان رابطه معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱) و الگوهای رفتاری والدین توانستند بخش معناداری از تغییرات امنیت عاطفی را پیش بینی کنند، همچنین یافته ها نشان داد میان الگوهای رفتاری والدین در فضای مجازی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان نیز رابطه معنادار وجود دارد (p<۰.۰۱) و هرچه رفتار والدین در فضای مجازی منظم تر، سالم تر و مبتنی بر تعامل واقعی باشد سازگاری اجتماعی دانش آموزان به صورت قابل توجهی افزایش می یابد، نتایج کلی این پژوهش تایید کرد که کیفیت و نوع رفتار والدین در فضای مجازی به طور مستقیم و غیرمستقیم بر شکل گیری احساس امنیت هیجانی فرزندان و توانایی آنان در برقراری ارتباط اجتماعی موثر تاثیر می گذارد.

کلیدواژه ها:

الگوهای رفتاری والدین در فضای مجازی ، امنیت عاطفی ، سازگاری اجتماعی