بررسی تاثیر الگوی هیجانی معلم بر جو عاطفی کلاس و پایداری هیجانی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر الگوی هیجانی معلم بر جو عاطفی کلاس و پایداری هیجانی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان آبدانان در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نوع همبستگی توصیفی بود و برای بررسی روابط بین متغیرهای رابطه عاطفی معلم-دانش آموز، خودتنظیمی یادگیری و سازگاری اجتماعی از روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شد جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان آبدانان در سال تحصیلی مذکور بود که از این میان ۲۰۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد سنجش الگوی هیجانی معلم، مقیاس خودتنظیمی یادگیری و پرسشنامه سازگاری اجتماعی بود روایی و پایایی ابزارها با استفاده از روش های استاندارد تایید شد و داده ها با استفاده از تحلیل های آماری شامل شاخص های توصیفی، ماتریس همبستگی پیرسون، رگرسیون ساده و چندگانه و تحلیل چندمتغیره (MANOVA) مورد بررسی قرار گرفت نتایج پژوهش نشان داد که رابطه عاطفی مثبت معلم-دانش آموز اثر معناداری بر افزایش خودتنظیمی یادگیری و بهبود سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارد و ضریب تعیین رگرسیون برای پیش بینی خودتنظیمی ۰.۳۸۶ و برای سازگاری اجتماعی ۰.۴۳۱ به دست آمد و اثر هم زمان رابطه عاطفی بر هر دو متغیر نیز با استفاده از تحلیل چندمتغیره معنادار بود نتایج تحلیل ها نشان داد که دانش آموزانی که روابط عاطفی قوی تری با معلم خود دارند در مقایسه با دیگر دانش آموزان از خودتنظیمی بالاتر و سازگاری اجتماعی بیشتری برخوردارند.

کلیدواژه ها:

الگوی هیجانی معلم ، جو عاطفی کلاس ، پایداری هیجانی