نقش سبک های دلبستگی اولیه در شکل گیری مهارت های اجتماعی، هیجانی و آموزشی دانش آموزان۱

هدف مقاله مروری حاضر تبیین نقش سبک های دلبستگی اولیه در شکل گیری مهارت های اجتماعی، هیجانی و آموزشی دانش آموزان است. دلبستگی به عنوان یکی از بنیادی ترین سازه های روان شناسی تحولی، چارچوبی اساسی برای درک نحوه سازمان دهی هیجان ها، روابط بین فردی و نگرش فرد نسبت به یادگیری فراهم می کند. در این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های داخلی مرتبط، تاثیر سبک های مختلف دلبستگی بر ابعاد گوناگون رشد دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که دلبستگی ایمن با رشد مطلوب مهارت های اجتماعی، تنظیم هیجان کارآمد، انگیزش تحصیلی بالاتر و سازگاری آموزشی بهتر همراه است، در حالی که سبک های دلبستگی ناایمن با مشکلات هیجانی، تعارض های اجتماعی و افت عملکرد تحصیلی مرتبط هستند. همچنین نتایج حاکی از آن است که خانواده و مدرسه می توانند به عنوان عوامل تعدیل کننده، نقش مهمی در کاهش پیامدهای منفی دلبستگی ناایمن ایفا کنند. بر این اساس، اتخاذ رویکرد دلبستگی محور در آموزش، طراحی مداخلات خانواده محور و مدرسه محور و تقویت نقش معلمان و مشاوران در ایجاد محیط های آموزشی حمایتگر پیشنهاد می شود. توجه به سبک های دلبستگی می تواند به ارتقای سلامت روان و کیفیت یادگیری دانش آموزان در نظام آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

سبک های دلبستگی ، مهارت های اجتماعی ، رشد هیجانی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان