طراحی و اعتبارسنجی الگوی بومی توسعه سازمان یادگیرنده در صنایع فرایندی با رویکرد سیستمی

این مقاله با هدف طراحی و اعتبارسنجی الگوی بومی توسعه سازمان یادگیرنده در صنایع فرایندی و با تکیه بر رویکرد سیستمی تدوین شده است. مسئله اصلی پژوهش، نبود یک چارچوب متناسب با ویژگی های خاص صنایع فرایندی مانند پیوستگی عملیات، حساسیت ایمنی، وابستگی متقابل واحدها و ضرورت تصمیم گیری های سریع و دقیق است که باعث می شود الگوهای عمومی سازمان یادگیرنده به طور کامل پاسخ گو نباشند. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. بر این اساس، ابتدا مفاهیم و مولفه های کلیدی سازمان یادگیرنده و الزامات یادگیری در صنایع فرایندی استخراج و سپس با منطق تفکر سیستمی، روابط علی، حلقه های بازخورد و سازوکارهای تقویتی و تعدیلی موثر بر یادگیری سازمانی تبیین می شود. در ادامه، ساختار الگوی پیشنهادی در قالب ابعاد راهبری و رهبری یادگیرنده، فرهنگ یادگیری و اعتماد، سرمایه انسانی و شایستگی ها، ساختارها و فرایندهای پشتیبان یادگیری، مدیریت دانش و فناوری، نظام های ارزیابی و بازخورد، و سازگاری با الزامات ایمنی و بهره برداری ارائه می گردد. نتایج مقاله نشان می دهد که پیونددهی منسجم میان سازوکارهای یادگیری، مدیریت دانش و نظام های بازخورد با الزامات عملیاتی و ایمنی، شرط اصلی اثربخشی الگوی بومی است و اجرای مرحله ای الگو می تواند به بهبود تصمیم گیری، کاهش خطاهای تکرارشونده، افزایش انتقال تجربه و ارتقای تاب آوری عملیاتی منجر شود.

کلیدواژه ها:

سازمان یادگیرنده ، صنایع فرایندی ، رویکرد سیستمی ، بومی سازی الگو ، یادگیری سازمانی ، اعتبارسنجی