تاثیر سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی بر فرآیند اصلاح قامت: یک پارادایم نوین در علوم حرکتی

اختلالات قامتی از جمله ناهنجاری های شایع اسکلتی-ضلانی هستند که می توانند بر عملکرد حرکتی، کیفیت زندگی و سلامت بلند مدت افراد تاثیرات منفی قابل توجهی داشته باشند. روش های سنتی اصلاح قامت عمدتا متکی بر ارزیابی های مشاهده ای، ابزارهای دستی و مداخلات تمرینی غیرشخصی سازی شده اند که با محدودیت هایی نظیر خطای انسانی، نبود پایش مداوم و دشواری در تطبیق برنامه های اصلاحی با ویژگی های فردی همراه هستند. در سال های اخیر، توسعه سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی به عنوان یک پارادایم نوین در علوم حرکتی، افق های جدیدی را در ارزیابی، پایش و اصلاح قامت گشوده است. هدف از این مقاله مروری، تحلیل و تبیین نقش و تاثیر سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی در فرآیند اصلاح قامت و بررسی شواهد علمی مرتبط با کاربرد این فناوری ها در حوزه علوم حرکتی و توانبخشی است. بدین منظور مطالعات منتشرشده در پایگاه های علمی معتبر مورد بررسی قرار گرفته و کاربردهای اصلی هوش مصنوعی شامل ارزیابی هوشمند قامتی با استفاده از بینایی ماشین و الگوریتم های تخمین وضعیت بدن، پایش حرکتی و ارائه بازخورد آنی، طراحی برنامه های تمرینی شخصی سازی شده و توانبخشی از راه دور تحلیل شده اند. یافته های مرور نشان می دهد که سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی از دقت بالاتری در شناسایی ناهنجاری های قامتی برخوردار بوده و امکان پایش پیوسته، مداخلات تطبیقی و افزایش مشارکت و پایبندی افراد به برنامه های اصلاحی را فراهم می کنند. با این حال، چالش هایی نظیر محدودیت داده های باکیفیت، ملاحظات اخلاقی و نیاز به پذیرش بالینی همچنان مطرح است. در مجموع، هوش مصنوعی می تواند به عنوان ابزاری تحول آفرین، مسیر حرکت علوم حرکتی را از رویکردهای سنتی به سمت اصلاح قامت هوشمند، دقیق و فرد محور هدایت می کند.