اثربخشی آموزش مبتنی بر بازی های دیجیتال بر بهبود مهارت های ارتباطی کودکان دارای اختلال طیف اتیسم

اختلال طیف اتیسم یکی از شایع ترین اختلالات رشدی عصبی دوران کودکی است که با نقص در مهارت های ارتباطی، تعاملات اجتماعی و الگوهای رفتاری تکراری شناخته می شود. بهبود مهارت های ارتباطی در کودکان دارای اختلال طیف اتیسم از مهم ترین اهداف مداخلات آموزشی و درمانی محسوب می شود. در سال های اخیر، آموزش مبتنی بر بازی های دیجیتال به عنوان رویکردی نوین، تعاملی و انگیزه بخش مورد توجه پژوهشگران و متخصصان آموزش ویژه قرار گرفته است. این نوع آموزش با بهره گیری از جذابیت های بصری، بازخورد فوری، تکرار هدفمند و امکان شخصی سازی محتوا، می تواند شرایط یادگیری موثرتری برای کودکان دارای اتیسم فراهم آورد.پژوهش حاضر با تمرکز بر اثربخشی آموزش مبتنی بر بازی های دیجیتال، به بررسی نقش این رویکرد در بهبود مهارت های ارتباطی کودکان دارای اختلال طیف اتیسم می پردازد. نتایج مطالعات پیشین نشان می دهد که بازی های دیجیتال آموزشی می توانند موجب افزایش توجه مشترک، بهبود ارتباط کلامی و غیرکلامی، تقویت مهارت های نوبت گیری و افزایش تعامل اجتماعی در این کودکان شوند. این پژوهش بر اهمیت طراحی هدفمند بازی ها، متناسب با ویژگی های شناختی و حسی کودکان دارای اتیسم، تاکید دارد و آموزش مبتنی بر بازی های دیجیتال را به عنوان ابزاری مکمل در کنار روش های آموزشی و درمانی سنتی معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اتیسم ، بازی های دیجیتال آموزشی ، مهارت های ارتباطی ، آموزش مبتنی بر بازی ، کودکان