مرور نظام مند بر پدیده «والدین-معلمان بی اختیار» در دوران همه گیری کووید-۱۹: پیامدهای بلندمدت بر پویایی رابطه خانه و مدرسه در خانواده های دارای کودکان با نیازهای ویژه

هدف این پژوهش، بررسی نظام مند پدیده «والدین-معلمان بی اختیار» و تبعات بلندمدت ناشی از آموزش مجازی اجباری دوران همه گیری کووید-۱۹ بر پویایی رابطه خانه و مدرسه در خانواده های دارای کودکان با نیازهای ویژه بود. این مطالعه با به کارگیری روش مرور نظام مند کیفی و رویکرد سنتز مضمونی، به تحلیل و ترکیب یافته های ۲۴ مطالعه کیفی و آمیخته منتشرشده در بازه ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ پرداخت. یافته ها پنج مضمون تحلیلی کلیدی را آشکار کردند: ۱) فرسودگی نقش های چندگانه و تضعیف پایگاه عاطفی والدگری؛ ۲) بازتعریف انتقادی نقش معلم و تغییر میدان قدرت در رابطه؛ ۳) شکل گیری الگوهای ارتباطی قطبی شده پسابحران (والدین طلبکار-نظارت گر در مقابل منفعل-منزوی)؛ ۴) احساس رهاشدگی و خدشه دار شدن عمیق اعتماد به عنوان میراث پایدار بحران؛ و ۵) ضرورت گذار به پارادایم جدید شراکت واقعی و هم توانمندسازی. این پژوهش از طریق مفهوم سازی «والدین-معلمان بی اختیار»، پرکردن خلاء پژوهشی در مورد تبعات بلندمدت ارتباطی بحران، و ارائه یک چارچوب تحلیلی یکپارچه، سهم نظری و کاربردی خود را ایفا می کند. کاربردهای عملی یافته ها شامل بازآموزی مهارت های ارتباطی معلمان، طراحی برنامه های ترمیم اعتماد و تدوین پروتکل های ملی حمایت از خانواده در بحران هاست. پژوهش های آتی باید به مطالعات طولی درباره تاثیرات بر کودکان، بررسی تفاوت های فرهنگی و آزمون مدل های عملیاتی مشارکت بازطراحی شده متمرکز شوند.

کلیدواژه ها:

والدین-معلمان بی اختیار ، آموزش مجازی ، کووید-۱۹ ، رابطه خانه و مدرسه ، کودکان با نیازهای ویژه ، فرسودگی والدینی