اقدام پژوهی:چگونه توانستیم با کاربست آموزش عصبی–چندحسی ،یادداری و تشخیص حروف در دانش آموز دارای اختلال یادگیری و فراموشی مکرر(علی) را تقویت نماییم؟

یادگیری حروف الفبا و مهارت خواندن و نوشتن از مهم ترین پایه های سوادآموزی در دوره ابتدایی است. برخی دانش آموزان، مانند علی، با وجود هوش طبیعی و تلاش مستمر، در تشخیص حروف و تثبیت یادگیری دچار مشکل هستند و به دلیل فراموشی مکرر، ضعف حافظه دیداری و شنیداری و اختلال هماهنگی چشم و دست، پیشرفت تحصیلی آن ها محدود می شود. هدف این اقدام پژوهی، بررسی اثر آموزش عصبی–چندحسی بر تقویت یادگیری و تشخیص حروف در دانش آموز دارای اختلال یادگیری و فراموشی مکرر است.روش پژوهش از نوع اقدام پژوهی کیفی–تجربی بود و با همکاری معلم و مدیر، فعالیت های آموزشی چندحسی شامل دیداری، شنیداری، لمسی و حرکتی طراحی و اجرا شد. در طول اجرای برنامه، پیشرفت علی از طریق مشاهده مستقیم، آزمون های تشخیص حروف، بررسی دفتر مشق و یادداشت های روزانه معلم مستند شد.نتایج نشان داد که استفاده از آموزش چندحسی باعث افزایش توانایی تشخیص حروف، تقویت حافظه دیداری و شنیداری، بهبود هماهنگی چشم و دست و تثبیت یادگیری حروف شد. علاوه بر این، انگیزه و اعتمادبه نفس علی افزایش یافت و اضطراب و سردرگمی هنگام یادگیری کاهش یافت. این اقدام پژوهی نشان داد که آموزش چندحسی می تواند راهکاری موثر و عملی برای بهبود یادگیری دانش آموزان دارای اختلال یادگیری و فراموشی مکرر حروف باشد و الگویی قابل استفاده برای معلمان در شرایط مشابه فراهم کند.

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری ، آموزش چندحسی ، حافظه دیداری و شنیداری ، تشخیص حروف ، اقدام پژوهی