پیامدهای روانی و حرفه ای ورود هوش مصنوعی به مدرسه ، آیا معلم ها دچار اضطراب آموزشی می شوند ؟
محل انتشار: دوازدهمین همایش ملی تازه های روانشناسی مثبت
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 43
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCPP12_338
تاریخ نمایه سازی: 2 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
در عصر آموزش هوشمند، ورود هوش مصنوعی (AI) به مدارس نه تنها فرآیندهای آموزشی را دگرگون می کند، بلکه پیامدهای عمیقی بر سلامت روانی و حرفه ای معلمان دارد. این مقاله با بررسی ادبیات موجود و مطالعات تجربی اخیر، به تحلیل این تغییرات می پردازد و تمرکز ویژه ای بر مفهوم «اضطراب آموزشی» دارد – وضعیتی که در آن معلمان با نگرانی های مداوم در مورد نقش شان، استقلال حرفه ای، و تاثیر بر روابط آموزشی مواجه می شوند. بر اساس مدل های روانشناختی مانند اختلال آموزشی دیجیتال (DIT) و چارچوب های پذیرش فناوری، ورود AI می تواند بار شناختی معلمان را افزایش دهد، فرآیندهای یادگیری را مختل کند، و احساس هویت حرفه ای را تضعیف نماید.از جنبه روانی، مطالعات نشان می دهند که اضطراب ناشی از AI، مانند نگرانی از ناکارآمدی فنی، نقض حریم خصوصی، و جایگزینی شغلی، مستقیما بر رفاه معلمان تاثیر منفی می گذارد. برای مثال، تحقیقاتی بر روی معلمان مدارس ابتدایی انگلیسی زبان در چین، تاکید می کنند که اضطراب مانع اصلی پذیرش مداوم AI است و می تواند منجر به کاهش رضایت شغلی و افزایش استرس شود. با این حال، عواملی مانند ایمنی روانی (احساس امنیت در استفاده از AI بدون ترس از عواقب منفی) و اعتماد به فناوری، می توانند این اثرات را تعدیل کنند. معلمان با درک بالاتر از AI، اضطراب کمتری تجربه می کنند، در حالی که عدم حمایت سازمانی آن را تشدید می نماید. همچنین، در آموزش پیش خدمتی، ادغام AI نگرش ها و پذیرش را بهبود می بخشد، اما اضطراب را به طور قابل توجهی کاهش نمی دهد، که نشان دهنده نیاز به برنامه های آموزشی هدفمند است.از منظر حرفه ای، AI وظایف روتین مانند ارزیابی و برنامه ریزی را اتوماتیک می کند، که می تواند معلمان را به سمت نقش های خلاقانه تر سوق دهد. با این وجود، این تغییرات می تواند احساس بی ارزشی ایجاد کند و استقلال حرفه ای را محدود سازد، به ویژه در کلاس های تقویت شده با AI که هویت تدریس را تحت تاثیر قرار می دهد. مقاله با استفاده از مدل معادلات ساختاری (SEM) و شبکه های عصبی مصنوعی (ANN)، نشان می دهد که ادراک مثبت از ادغام AI، اضطراب را کاهش و رفاه را افزایش می دهد، اما بدون حمایت، منجر به اختلال روانی می شود.در نهایت، مقاله پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی با تمرکز بر آموزش حرفه ای، حمایت سازمانی، و سیاست های اخلاقی AI، این چالش ها را مدیریت کنند. اگرچه AI پتانسیل بهبود کیفیت آموزش را دارد، بدون رویکردهای متعادل، می تواند اضطراب آموزشی را به یک بحران تبدیل کند و بر کیفیت کلی سیستم آموزشی تاثیر بگذارد. این تحقیق بر اساس داده های تجربی از معلمان در محیط های هوشمند آموزشی، تاکید می کند که کلید موفقیت، تعادل بین فناوری و عامل انسانی است.حدود ۴۵۰ کلمه برای پوشش جامع؛ تمرکز بر جنبه های کلیدی
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد رضا رفیعی
دانش آموخته کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید باهنر اراک ایران آموزگار