نقش روان شناسی مثبت نگر در کاهش برچسب گذاری منفی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری

این پژوهش با هدف بررسی نقش روان شناسی مثبت نگر در کاهش برچسب گذاری منفی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری انجام شد. رویکرد تحقیق از نوع کاربردی توصیفی است و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی با اختلالات یادگیری در مدارس شهر تهران می باشد. نمونه گیری به صورت تصادفی هدفمند صورت گرفت و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد و مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از مدل تحلیل مضمون در بخش کیفی و آزمون های آماری همبستگی و رگرسیون در بخش کمی استفاده گردید. یافته ها نشان داد که آموزش مبتنی بر روان شناسی مثبت نگر (شامل تقویت نقاط قوت، امید، خوش بینی و تاب آوری) به طور معناداری موجب کاهش برچسب گذاری منفی از سوی معلمان و همسالان نسبت به دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری شد. همچنین نتایج حاکی از افزایش خودپنداره مثبت و بهبود روابط اجتماعی این دانش آموزان بود. بر اساس این نتایج، می توان روان شناسی مثبت نگر را به عنوان رویکردی موثر در طراحی برنامه های آموزشی و مشاوره ای برای کاهش انگ زنی و ارتقای کیفیت زندگی تحصیلی دانش آموزان با اختلالات یادگیری پیشنهاد کرد.»

کلیدواژه ها:

روان شناسی مثبت نگر ، دانش آموزان ، برچسب گذاری منفی ، اختلالات یادگیری