بررسی رابطه بین سرمایه روانشناختی والدین و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان مدارس عشایری

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه و سازوکار اثرگذاری سرمایه روان شناختی والدین (شامل امید، خوش بینی، خودکارآمدی و تاب آوری) بر تاب آوری تحصیلی دانش آموزان مدارس عشایری انجام شد. روش تحقیق از نوع تحلیلی-کتابخانه ای و مبتنی بر مرور نظام مند مطالعات داخلی و خارجی، گزارش های آموزشی و اسناد مرتبط است. داده ها با استفاده از پروتکل استخراج اطلاعات و تحلیل محتوای موضوعی کدگذاری و تبیین شدند. یافته ها نشان می دهد که هر چهار مولفه سرمایه روان شناختی والدین ارتباط مثبت و معنی داری با شاخص های تاب آوری تحصیلی (استمرار حضور در مدرسه، مقابله با موانع تحصیلی، انگیزه یادگیری و بازگشت پس از شکست) دارند. همچنین مشخص شد اثر سرمایه روان شناختی والدین از طریق محیط خانواده و در بستری که الگوهای فرهنگی عشایری وجود دارد میانجی سازی می شود و عواملی مانند شرایط اقتصادی خانواده، دسترسی به امکانات آموزشی و ناپایداری محل سکونت به عنوان تعدیل کننده شدت این رابطه عمل می کنند. یافته ها دلالت بر این دارد که تقویت سرمایه روان شناختی والدین می تواند به عنوان یک استراتژی مقرون به صرفه و موثر در افزایش تاب آوری تحصیلی دانش آموزان عشایری مورد توجه سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد. بر این اساس پژوهش پیشنهاد می کند برنامه های آموزشی-توانمندسازی والدین، توسعه سازوکارهای پشتیبانی خانواده–مدرسه و اقدامات جبرانی برای کاهش موانع ساختاری در جوامع عشایری اجرا گردد.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی والدین ، تاب آوری تحصیلی ، مدارس عشایری ، امید ، خودکارآمدی.